Panie Rusk?
Szefie, jest pan tam?
Mia...
"Nie łącz mnie z nikim". Której części nie zrozumiałaś?
Mam spotkanie.
Przepraszam, dzwoni Harold. Chyba coś poważnego.
Harold?
Łącz.
Richard!
Harold, co tam?
- Czemu nie wróciłeś ze mną i z Elaine? - Porwali mnie!
Że co?
Elaine, zostałem porwany!
- Wycisz. - Grożą mi pistoletem!
- Co robicie?! - Spokojnie.
Spróbuj nam wyjaśnić sytuację.
Jestem gdzieś w Meksyku ze spluwą przy czaszce!
- Jaśniej nie umiem! - O, kurwa.
Jesteśmy tu, z tobą.
- Zapytaj, czego chcą. - Czego chcą?
Przelewu na 5 milionów.
Inaczej powieszą mnie na moście!
5 milionów czego? Pesos?!
- Dolarów! - No to mamy przejebane.
RAZ SIĘ ŻYJE
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Harold?
Wyprowadź Rileya.
...ciągłe opady śniegu. Chicago narzeka,
ale pomyślmy też o plusach.
Pomogę ci.
Kocham cię.
- Pozdrów Stu. - Jasne!
No cóż, w tym roku nie wygrzejemy się na plaży.
Ale drugi samochód to mus. Bonnie nalega.
Zołza puści cię z torbami.
Wiem, że ją kochasz,
ale to jej zawdzięczasz ten kipisz.
Ty masz długi i jej kosmiczne biuro na głowie.
A ona - jednego klienta.
Niech pracuje w garażu, a nie wynajmuje halę targową.
Jako twój księgowy ostrzegam, ona ciągnie cię na dno.
- W otchłań bankructwa. - Czyli jestem spłukany?
Nie, jesteś w czarnej, gołej dupie.
I chodzą słuchy, że Promotehium
wykupi Powell albo AFT.
Lepiej rozglądaj się za nową fuchą.
Jak to?
Pierwsze słyszę.
Podliczam połowę szych z Powella. Nie ma bata, będzie fuzja.
Richard nie zrobiłby mi tego. To mój przyjaciel.
On ma tablicę rejestracyjną ze swoim imieniem.
Robi pompki w zasranym biurze.
Stać go na to.
Promethium Pharmaceuticals, w czym mogę pomóc?
Harold, już 9:20! Znowu się spóźniasz!
Co ty sobie wyobrażasz?!
To chyba wszystko, panie Rusk.
- Widzimy się na meczu. - Oczywiście.
Proszę.
No chodź.
To było tylko na pokaz.
Wiedzą, że się kumplujemy. Nie mogę dawać ci forów.
Przepraszam, sajgon na autostradzie.
Siadaj.
Mia, suszy mnie.
Grasz dziś? Te fiuty z Benson-Smith aż się proszą o łomot.
I ja im go spuszczę.
A jutro robimy wypad do Meksyku.
- Słucham? - Jedziemy tam z Elaine.
Nie tylko tobie należy się trochę słońca.
Wiem, że wyszły braki w inwentaryzacji. Ogarnę to z Sanchezem.
Zostaw to mnie i Elaine.
Sami sprawdzimy sytuację.
Wgraj tutaj całą dokumentację o Meksyku i daj ją Elaine.
Dzięki, stary.
Richard...
Z firmą wszystko w porządku?
Słyszałem plotki o jakiejś... fuzji.
Posłuchaj.
Gdy szukałeś pracy,
powiedziałem, żebyś trzymał się mnie,
a twoje życie będzie wyglądać jak teledysk rapera.
Nie dbałem o twoje interesy?
- Mianowałem cię dyrektorem operacyjnym. - Tak.
Dostałeś misję w Meksyku.
Bonnie projektuje mi loft,
a za chuja nie ma w tym doświadczenia.
- Jesteś bardzo hojny. - Trochę zaufania i cierpliwości, kurwa.
- Wkrótce wszystkiego się dowiesz. - Nie mogę...
teraz?
Opowiadałem ci o dwóch gorylach?
Czytałem o nich w tej książce.
Codziennie karmili je marchewkami.
Wcinały je ze smakiem, aż im się uszy trzęsły.
Nagle jeden dostał banana,
a drugi marchew, ale to już go nie kręci.
Bo ten drugi dostał banana.
Łapiesz?
Harold...
Wpierdalaj te marchewki.
Ze mną nie zginiesz.
A bananów będziesz miał zaraz od zajebania.
Jarzysz? Raperski teledysk.
Mia, jeść.
Paragon jest w torebce.
Przestań.
Bez szkoły, ale nieźle.
Profeska.
Musisz mi to wypominać, dupku?!
Spoko.
Kozak, no szacun.
- Gwiazda nam rośnie. - Cześć, nieznajomy.
- Nelly, co ty tu robisz? - Nie mogliśmy cię znaleźć.
Przyjmujesz propozycję Monty'ego?
Nie możesz tak wpadać i mnie o to nękać.
W pracy jestem.
Fakt.
Jesteś... mega zarobiony.
Te cudeńka same się nie wypolerują.
Wchodzisz w to, czy nie?
- Nie mogę, za duże ryzyko. - Co się cykasz, Miles?
Dasz radę. Serio, to banał.
Dzięki za gadkę motywacyjną, ale spasuję.
To tylko kilka piguł u kumpla Monty'ego w jakimś laboratorium.
Chce skumać, jak je podrobić.
Masz je tylko przynieść. Pryszcz.
I wycieczka do Meksyku za fri. Brawo ty.
I robić za narkotykowego muła? Wyślę ci laurkę z paki.
Luz, masz gdzieś 20 patyków.
Twoja strata.
20? Mówiłaś o 10.
Tak było.
Ale się podwoiło.
Serio?
Na maksa.
I możesz zabrać swoją barbie.
O co jej chodziło?
Komu?
- No jej. - Nic takiego.
Byłaś kiedyś w Meksyku?
MOJE KONTA
KARTY KREDYTOWE
- Richard. - Lunch mi się przedłużył.
Nie zdążę do biura przed meczem.
Zabierzesz moją torbę przed wyjściem?
- Jest pod moim biurkiem. - W porządku.
Do zobaczenia na siłce.
Przepraszam, musiałem zadzwonić.
Mia, Richard prosił, żeby mu coś przywieźć na mecz.
Jasne.
PREZENTACJA POWELL PHARMACEUTICALS ZA DWA DNI, O 15:00
ZA 2 DNI, O 15:00
PREZENTACJA ZA 2 DNI, O 15:00
KOPIOWANIE
Nie musisz wszystkiego rozumieć.
Scotland Yard ci nie pomoże. No i jesteś, kurwa, w kropce.
Jak ty mi dupę zawracasz.
- Pytanko. - Słuchaj.
Dam ci dobrą radę, Tony.
Nie maż się jak pizda i wal do pośredniaka.
Zachowaj się w końcu jak mężczyzna.
Faul!
Bez jaj!
Jak było z Richardem?
W porządku.
Jest szansa na nowych klientów?
Stu martwi się, że twoje biuro za dużo kosztuje.
Co proszę?
Nie, nic. W porządku.
Nie rozumiem, dlaczego oddała nam te bilety.
Jedzie na tournØe. Muszę coś zawieźć jej matce.
- W jakim gra zespole? - Wyluzuj.
- Grunt, że Meksyk mamy gratis. - Cieszę się.
Muszę się odlać. Potrzymaj.
Nie denerwuj się. Będzie git, jasne?
- Kurwa, jak chodzisz?! - Przepraszam.
Uważaj, chłopie.
Harold!
Czym tu znowu tak jedzie?
Grill od grubego Willy'ego. Zawsze zawożę Angelowi.
Angel!
Dzień dobry.
Jak się masz, Haroldzie?
- To dla ciebie. - Dziękuję.
Przedstawiam ci naszych prezesów pana Ruska i panią Markinson.
Witam. Miło mi.
Przedstawiam ci naszych prezesów pana Ruska i jego mokasyny.
Nowa apka. Czaderska.
Czaderska jest znajomość języków.
Yo quiero Taco Bell?
Fanta-kurwa-stycznie. Zagęszczamy ruchy?
- Dlaczego? - Bo on ma jaja!
- Witajcie, przyjaciele. - Miło cię znowu widzieć.
Celerino Sanchez, kierownik fabryki
i jego prawa ręka, Roberto Vega.
- Witajcie w Meksyku. - Miło poznać.
Czyli z tobą warto gadać.
A z tobą niekoniecznie.
Zaczekaj tutaj. Zapraszam do mojego gabinetu.
- Przykro mi. - Nie ma sprawy.
Usiądźcie, proszę.
- Dziękuję. - Harold, poradzimy sobie bez ciebie.
Poprosimy cię później, ok?
Ja cię sunę.
Nie dowożą wam tu prezerwatyw?
Sanchez, bądź tak miły i wytłumacz mi to.
- Raport z inwentaryzacji. - Co z niego wynika?
Musi pan zrozumieć...
Skup się na odpowiedziach, Suarez.
- Sanchez. - Niech ci będzie.
Wynika z niego, że mamy braki,
bo nadal sprzedaję produkt panu Villegasowi, jak sobie życzyliście.
- Miałeś z tym skończyć. - Pani daruje, to nie jest takie proste.
Proste jak barszcz. Ja produkuję i decyduję, komu sprzedaję.
- A ty, czy wiążesz z nami przyszłość. - I ponownie, pan daruje,
ale jeśli przerwę te dostawy, nie będę mieć żadnej przyszłości.
- Gdy brakowało funduszy, prosiliście... - Byś opchnął partię towaru na lewo.
I nie wspominał o tym Haroldowi.
Koniec bezkasia i koniec lewizny.
Ty nadal nie comprende?
Musimy być ostrożni.
Może nam się trafić kontrola.
Wszystko musi być tip-top.
Rozumiem, ale senor Villegas oczekuje stałej dostawy.
Nie radzę zadzierać z Czarną Panterą.
Nie strasz mnie bajeczkami o złych kartelach.
- Wiem, jak to działa. - Nie w Meksyku.
Ale my nie jesteśmy w Meksyku, tylko w amerykańskiej spółce,
która wytwarza amerykański produkt i po amerykańsku
ewidencja musi się zgadzać.
Jeśli potrafisz ogarnąć swoich 35 dzieci,
poradzisz sobie z jednym dilerem.
Comprende?
Idziemy.
Gracias. Adios.
I miłego dnia.
Harold, zbieramy się.
Rzeczywiście martwiliśmy się stanem magazynu.
Poprosiliśmy Sancheza, żeby wszystkiego dopilnował.
- Nie mamy ci nic do zarzucenia. - Nic a nic.
- Wiesz, jak bardzo cię cenimy. - Zaczynałem się niepokoić.
Nie wierz plotkom. Nasłuchał się plotek.
Gdy byłam w gimnazjum,
krążyła plotka, że pukałam się z drużyną lacrosse'a w kolejarza
na tyłach Dairy Queen.
Brzydziłam się lacrossowcami.
Nadęte białe cwele
z chujkami mikrymi jak pinezki.
Proszę, senor.
I prędzej zrobię rimming temu kelnerowi, niż zjem coś w Dairy Queen.
- Co to jest rimming? - To...
Podsumowując: lepiej nie słuchać plotek.
- Dokładnie. Nic ci nie grozi. - Nie sprzedajemy firmy.
Jasne?
Zaraz wracam.
- Raczej nic nie wie. - Prawie mu współczuję.
Ktoś powinien skrócić mu męki.
- Poważnie. - Wręcz dosłownie.
Ktoś powinien skrócić mu ten żałosny żywot.
Angel.
Gracias. Jesteś wolny.
Widzimy się manana.
Czyli do jutra.
Gdy brali ślub, była totalnym pasztetem.
Ważyła 27 kilo więcej niż teraz.
Pytałem go: "Co ty robisz?"
Grubasy są prześmieszne.
- Wpadniesz do mnie wieczorem? - Jestem padnięty.
Przegapiłem coś?
Sprawdzę e-maile i skoczę do sauny
po małym cross-ficie. Widzimy się rano.
Na pewno...?
A ty...?
Chyba też spadam.
Wylatujemy z samego rana.
- Na razie. - Dobranoc.
- Urwałeś się jak ostatni cham. - Ktoś powinien skrócić mu...
Ktoś powinien skrócić mu męki.
Wręcz dosłownie.
Ktoś powinien skrócić mu ten żałosny żywot.
Jak to opylimy, Harold Soyinka zniknie na zawsze.
Gość jest do ścięcia.
Może odpalą mu jakąś odprawę,
ale czuję, że zetną wszystkich w pień.
Jego żonka to dopiero szczęściara.
I tu się zdziwisz.
Gdy brali ślub, była totalnym pasztetem.
Ważyła 27 kilo więcej niż teraz.
JESTEŚ JUŻ W MEKSYKU?
Mam coś do załatwienia. Ogarniesz, gdyby coś wyskoczyło?
Jasne.
- JESTEŚ JUŻ W MEKSYKU? - TAK, W HOTELU.
Richard był moim kumplem.
To się w głowie nie mieści!
- Masz prawo być zdenerwowany. - Serio...
Miałem nie dotykać minibaru, ale... raz się żyje!
Koniec skrupułów. Piję Merlot!
Okropnie mi z tym. Powinnam ci była powiedzieć osobiście.
Co takiego?
- O e-mailu. - Jakim?
- Przerwałam ci, dokończ. - Nie.
Co miałaś mi powiedzieć?
Słyszałeś o tym eksperymencie z niewidzialnym gorylem?
- Wszyscy powariowali z tymi gorylami? - Jest nagranie.
Niektórych ubrano w czarne, innych w białe koszulki.
Trzeba policzyć, ile razy ci w białych podają piłkę innym.
Człowiek w przebraniu goryla wchodzi między nich.
Badają, czy jesteś tak skupiony na piłce,
że nie zauważasz małpy.
Należysz do tych, którzy by go przegapili.
Co przegapiłem?
Mam kochanka.
Odchodzę od ciebie.
To było w moim mailu.
Nie zauważyłeś goryla.
Czyli twój... romans był tym gorylem?
Tak.
A piłką?
Nasze małżeństwo jest piłką?
Nie wiem, co nią jest.
Nie miałem szukać goryli, Bonnie,
tylko pilnować piłki. To był mój obowiązek.
- Przepraszam! - Znowu obrywam za to,
co robiłem, jak należy!
Kto to? Kto jest tym gorylem?!
Przepraszam.
Bonnie!
Tu poczta głosowa Bonnie.
Nagraj wiadomość po sygnale.
To on.
Powiedz, że przyjechał.
Szwagier.
Zostaw.
Nie będą ci potrzebne.
Nie wierzę.
Koniec z futbolem.
Tylko mnie wkurwia.
Celerino Sanchez.
- Masz problem. - Zgadza się.
Nie znamy się, prawda?
Diego to mój szwagier. On pracuje dla pana.
Tak, jego znam.
Beatlesów lubisz?
Tak.
"Sgt. Pepper" - najlepsza płyta, tak czy nie?
Tak czy nie?!
Nie?
Nareszcie!
Jak mi który znowu będzie wciskać, że to arcydzieło wszech czasów,
to zabiję!
Mr. Kite? Fixing the Hole?
Ten szajs z hinduskimi gitarami? Bez jaj!
Przepraszam,
ale moi szefowie kazali mi zawiesić dostawy dla was.
Ten Murzyn? Jak mu tam?
Harold Soyinka?
On tu nie rządzi. Dwoje innych Amerykanów.
- On nawet nic nie wie. - Gdzie jest receptura?
W sejfie, do którego nie mam dostępu. Potrzebny odcisk palca.
Czyj?
Harolda.
Daruj, ale chyba musi być szefem.
- Nie, proszę pana. - Czyli ci inni gringo?
Tak.
Grozili ci czymś, gdybyś dalej nam dostarczał?
Zwolnieniem.
Masz rodzinę na utrzymaniu. To poważna krzywda.
Ale ja umiem zadawać jeszcze inne.
Proszę, nie.
Nie, posłuchajcie mnie.
Błagam, ja...
Posłuchaj, chujku. Pracujesz dla mnie,
nie dla jakichś bezczelnych gringo.
Masz się bać
tylko mnie!
Zabierzcie dupka.
Przyprowadźcie mi szefa.
Tego Murzyna.
Nagroda ta sama, co zwykle.
I żeby była jasność:
najlepszy album Beatlesów
to "Let it Be".
Pan... wolny?
- Zapraszam. - Dziękuję.
Nie odbiera.
Niepodobne do niego.
Olej tę dupę wołową. Wsiadaj już!
- Nie czekamos na dupkos! - Tak, my już...
- Andele! - Może ja sprawdzić?
Mógłbyś?
Zawieź ich na lotnisko. Ja się tym zajmę.
Świetnie.
Kamerdyner.
Mogę na minutę? Dziękuję.
Czarna Pantera chce się z tobą widzieć.
Pokój?
Szukasz pokoju?
Z telewizorem?
Tak, poproszę.
200 pesos.
300.
Połowa dla ciebie, brachu.
Proszę za mną.
Chodź, chodź.
PLAGA PORWAŃ W MEKSYKU - Jestem Ronaldo, to mój brat, Ernesto.
Mów, jak będziesz czegoś potrzebować.
Gdzie mógłbym...
kupić tanią komórkę?
Naprzeciwko.
- Dziękuję. - Nie rozumiem.
Co tu rozumieć?
Nelly to tylko przyjaciółka. Wyluzuj w końcu.
Mogę zobaczyć ręce?
Słucham?
Tak jak myślałem, przychodzisz z pustymi.
Gdzie szef?
Jak to? Nie macie go jeszcze?
Mamy tego szefa?
Nie.
Tak trudno znaleźć czarnego gringo w Meksyku?
Ruchy!
Pięknie, kochanie.
Już się nie boisz głębszego dna!
Bez pomocy.
Próbuj, pszczółko. W życiu trzeba się starać.
Żyj pełną piersią
i nie oglądaj się na przeszkody.
Wspólnie poprowadzimy farmaceutykę w pomyślną przyszłość.
ŁAGODZIMY
ODKRYWAMY UNOWOCZEŚNIAMY
To wszystko gwarantuje CANNABAX.
Rynek medycznej marihuany już jest wart miliardy dolarów.
Zdążył się rozkręcić w 20 stanach i Dystrykcie Kolumbii.
Jedna karta i możesz odpalić lufę w sypialni Lincolna.
Słuchajcie, ale czy w świetle prawa,
- to w ogóle jest legalne? - Jesteśmy na granicy.
Dlatego laboratorium w Meksyku.
Możecie ruszyć z produkcją pełną parą, gdy tylko to zalegalizują.
Marty, chcesz, żeby AFT sprzątnęło ci to sprzed nosa
i być w ich cieniu do końca życia?
Przyszłość to marihuanowa piguła.
Wiecie, że to rewolucja.
Zanim inni się zorientują,
zdążymy stworzyć markę, której nikt inny sobie nie przywłaszczy.
Coś na miarę Pfizera i Viagry.
Byli pierwsi. Drudzy nie mieli głosu.
Zrozumcie...
Każdy powie, że Buzz Aldrin chodził po księżycu.
Ale nawet ostatni matoł wie,
że pierwszy był Neil Armstrong.
A wiecie, dlaczego mu się udało?
- Bo dowodził? - Właz był po jego stronie?
Kazał Aldrinowi spieprzać z drogi
i sam chwycił losy świata za jajca.
W szkołach tego nie uczą, ale takie są fakty.
To mnie przekonuje.
Jerry?
- Nie jestem jeszcze pewien. - Jerry!
Już zamykają knajpę.
Przetańczyłeś całą noc.
Pora wracać do domu i poruchać.
- Spokojnie. - O co ta spina?
Kto idzie w tany na całą noc, ten chce zamoczyć.
I nasz Jerry też ma ochotę.
Niepotrzebnie się krępuje.
Grożą mi bronią.
Naładowaną bronią przy skroni.
Richard, oni mnie porwali!
- Kurwa, jak tu gorąco. - Grożą mi naładowaną bronią!
Rozumiecie, co macie robić? Comprende?
On na pewno comprende?
- Jarzysz? - No raczej.
Mamy wrzeszczeć jakieś bzdury i mu grozić.
- Biuro Richarda Ruska. - Mia, muszę mówić z Richardem!
- Harold? - Połącz mnie z Richardem!
- Panie Rusk? - Miała nie łączyć.
Panie Rusk!
Pierdol mnie.
Panie Rusk!
Cholera.
Szefie, jest pan tam?
Mia...
"Nie łącz mnie z nikim". Której części nie zrozumiałaś?
Mam spotkanie.
Przepraszam, dzwoni Harold. Chyba coś poważnego.
Harold?
Łącz.
- Co sobie wyobrażasz? - Tu nie Ameryka!
- Odbiło ci, dupku?! - Richard!
- Nie jesteś u siebie! - To Meksyk, sukinsynu!
Czemu nie wróciłeś ze mną i z Elaine?
- Porwali mnie! - Masz, skurwielu!
Że co?
Elaine, zostałem porwany!
Grożą mi pistoletem! Naładowanym!
I co jeszcze?
Co wy robicie?!
Spróbuj nam wyjaśnić sytuację.
Jestem gdzieś w Meksyku ze spluwą przy czaszce!
- Jaśniej już nie umiem! - Spokojnie, jesteśmy tu, z tobą.
- Zapytaj, czego chcą. - Czego chcą?
Przelewu na 5 milionów.
- Inaczej powieszą mnie na moście! - 5 milionów czego?
Pesos?!
Dolarów!
Świr mówi, że mu grozimy spluwą.
Prosi o 5 baniek.
Jak wpadli na tę sumę? Zdradziłeś im, kim jesteś?
Wygadałeś się, jaka jest polityka w sprawie okupu?
Przyszli do hotelu i mnie porwali.
- Nie miałem wyboru! - Szlag by to...!
- No to mamy przejebane. - Chryste!
Podstawowym obowiązkiem ubezpieczonego zasrańca
jest nigdy nie chwalić się, że ma polisę!
- Olałeś ten kurs? - Sam go organizował.
Nie!
Już dość!
Przewaga w negocjacjach poszła się walić.
Przewaga w negocjacjach? Oni chcą mnie zabić!
Bez przewagi nie ma biznesu! Ja się na tym znam!
Ty się znasz na magazynie i odhaczaniu wysyłek.
- Nie bądź wredna. - Co z moją polisą?
Ty mu to powiedz.
Harold, walnę prosto z mostu.
Nie ma żadnej polisy.
Co?!
Musieliśmy oszczędzać.
Szlag.
Koszty były wyższe niż przychody. Nie mogłem jej odnowić.
Wysyłaliście mnie tutaj bez ubezpieczenia?!
- Tylko przez chwilę. - I nie uprzedziliście?
Sralis mazgalis.
Nie musimy tłumaczyć ci się ze wszystkiego, co cię przerasta!
Chce fajka.
- Świr! - Zdrowo posrany ten gringo!
Pieprzone meksy!
- Dostaniesz niezły wpierdol! - Masz przewalone, dupku!
- Twoja rodzina też! - Cała!
- Twój wuj. I babcia! - Siostrzeńcy też!
Znajdziemy nawet twojego psa!
- Tylko nie psa. - Dobrze.
- Harold? - Richard!
Przysięgam, że cię stamtąd wydostanę.
Posłuchaj mnie. Powiedz tym, którzy cię uprowadzili,
że muszą znacznie zejść z ceny, jeśli mamy się dogadać.
La cuenta...
- Harold, będziemy w kontakcie, dobrze? - Co?
Znasz ten numer?
- Pogadamy z prawnikami. - Nie zostawiaj mnie...
Sprowadzę kogoś, kto mówi po meksykańsku.
Możesz oddzwonić?
Mówiłem, że to poronione.
- Będzie z tego hajs. - To jedna wielka ściema, stary.
- A nie mówiłem? - Gracias, panowie.
- Co, kurwa? - Dobra robota.
- Ale kutwa. - Vamos.
- Nie miało być 5 milionów? - Przynajmniej jest na browar.
5 milionów za zwykłego kierownika.
Bądź tak miły i styl pysk!
Kto truł dupę: "Elaine, mam idealnego człowieka."?
"Mój kumpel - Harold Sinka! Genialnie się nada.
Nie pyta, nie robi kłopotów".
I masz chujnię!
- Ogarnij się. - Sam się, durniu, ogarnij!
Dzwonimy po gliny?
A on w ogóle musi wracać?
Co ty mówisz?
Zostawisz Harolda w tej dziurze? Obłęd!
Sama chciałaś skrócić mu męki.
Często pierdolę farmazony. Nie masz tego brać dosłownie.
- Chciałaś "dosłownie" skrócić mu życie. - No ja pierdo...
Nie chodziło mi o taką dosłowność.
Tak się tylko mówi. To nic nie znaczy!
Jutro mamy inspekcję w fabryce.
Jak coś znajdą, z dealu nici.
Sam wiesz, co będzie, gdy federalni cokolwiek wyniuchają.
Wtedy mamy kompletnie przesrane!
- Znam kogoś. - I, kurwa, powtórka z rozrywki!
Znam gościa, który się do tego nadaje.
Wyciągnie go stamtąd. Ekspert od zadań specjalnych.
- Nie mieli kiedy go porwać. - Walić to. Zamykamy sprawę.
Richard, jesteśmy drużyną.
Wpadnę dziś do twojego loftu.
Jeszcze się nie wprowadziłem.
Dalej nocuję... w hotelu.
Miałeś przenieść się tydzień temu.
Tak mówiłem?
Muszę zadzwonić. Trzeba to załatwić.
Jak coś się zmieni, zadzwonię do ciebie. Pewnie niedługo.
Teraz, wiesz, mam...
- Przeczytam to. - Udane spotkanie.
Mia, połącz mnie z bratem. Tylko migiem.
Mitcha? Sekundę.
Mitch.
Twój brat dzwoni. Chcesz z nim rozmawiać?
Tak, dzięki.
Sprawdź, czy dotarły zapasy.
- Cześć, Rich! - Mitch!
Jak leci, bracie?
- Co w Nepalu? - Haiti.
Jestem na Haiti.
Wiedziałem. I... jak... tam?
Totalny koszmar, ale robimy, co w naszej mocy.
Bóg im was zesłał.
Bóg zesłał im trzęsienie ziemi. Nie da się tego opisać.
Ty teraz poważnie z tą religią?
Nie religią, tylko duchowością.
Nie wyśmiewam się z twojej pazerności na kasę
i korpoobłudy.
Stary, ja się nie wyśmiewam, jak mi Bóg miły.
Mama mówiła, że odkryłeś nowe powołanie i super.
I miała rację. Wreszcie wyszedłem na prostą.
Mam nowy cel w życiu. Koniec z byciem najemnikiem.
Czego chcesz? Dzwonisz tylko, jak masz interes,
więc do rzeczy, bucu.
Chcesz pomagać ludziom?
Pomóż mi, a ja ci to wynagrodzę.
Będziesz mógł wybudować tym biedakom szkołę,
sklep GAP-a, cokolwiek im potrzeba.
Pamiętaj, że pół roku temu
miałeś tam sprzątnąć dyplomatę.
Mam kogoś zabić? Na mózg ci padło?
Nie dociera do ciebie, co ja mówię?
To nie tak... Nie masz nikogo załatwiać.
Chciałbym, żebyś kogoś uratował.
BRAK NOWYCH WIADOMOŚCI
- Skąd to masz? - Z pracy.
Patrz, ten facet mieszka w pokoju obok.
Elegancik.
Co taki picuś robi w tej ruderze?
Miles, on ma chyba kaburę pod pachą.
Może koleś z policji albo FBI.
Raczej z DEA.
Tropi handlarzy narkotyków.
Pewnie zaraz ich przyskrzyni.
- Będzie jatka! - Idziemy stąd.
- Kończę margaritę. - Wypijesz później.
To Meksyk. Ona leci tu nawet w kranie. Chodź.
Amigo!
Dzień dobry.
- Widziałeś tego człowieka? - Nie, ale chwila.
Narciso, pan kogoś szuka.
Co, do chuja pana.
Ty płaczesz?
Przepraszam.
Przecież rozwaliłaś wszystkie kandydatki na miss, które stały ci na drodze.
No właśnie.
Ty wygrywasz, Elaine.
Zawsze.
Kto był idealną córeczką tatusia?
No właśnie... ja.
Jestem idealna.
A teraz weź się, kurwa, w garść.
I walcz o swoje.
Richard, to ja.
Zamknij się. Teraz ja nawijam.
Mam tu tego czarnego z Ameryki.
Hola, jebańcu. Tak lepiej.
Teraz ja mówię.
- Morda w kubeł. - Dobra.
Wiem, że wywalisz wszystkich na pysk, w tym mnie.
I wiem, że bzykasz się z Elaine.
Richard, jesteś złym człowiekiem. A wiesz, co spotyka takich jak ty?
Zło. Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe.
Więc zabierz tą swoją... marchew
i wepchnij ją sobie...
w pieprzony, zakłamany tyłek,
bo ja teraz jem banany.
Harold Soyinka przestawia się na banany.
Bananowy gościu jestem.
- To ten dziwny numer. - Nie odbieraj.
- To może być on? - Nie myśl o tym.
- Jestem taką suką. - Bonnie, nie smęć jak Harold.
Zrozum wreszcie, że tylko niedojdy czują się winne.
Jeśli czegoś pragniesz, zdobądź to.
Kurde, walcz o to.
Harold nigdy tego nie rozumiał.
Przykro mi. To miły człowiek, ale...
nigdy nie miał jaj.
Jego strata.
Wiem.
- Kto to może być? - Nie wiem.
- Niespodzianka! - Elaine.
Jednak się wprowadziłeś.
Tak.
Nie przedstawisz gościa?
Masz jakoś na imię?
Głucha, ale urocza.
Bonnie, Elaine. Bonnie jest moją...
dekoratorką wnętrz.
Ciekawostka. To przecież robota żony Harolda.
Już rozumiem, czemu ma zostać w Meksyku.
Pokażesz brzuch? Aż mnie zżera ciekawość.
Co proszę?
Richard wygadał się, że kiedyś byłaś grubaską, prawda?
Zawsze się zastanawiałam,
co się robi z tą luźną skórą.
Nie znam się na tych waszych gierkach...
No właśnie, nie znasz się.
A na pewno nie znasz jego.
Założę się, że też nie wiesz,
czym się wczoraj raczyłam w samolocie do Meksyku.
- Nic mnie to nie obchodzi. - Małą przekąską.
4 kieliszkami szampana i fiutem Richarda w toalecie klasy premium.
Bonnie... Ona...
Do nogi, Riley.
To co, ochrzcimy ci nowy kwadrat?
"Przestrzegaj zasad" - mówił ojciec.
Pracuj ciężko, szanuj szefa i wzbogacisz się w Ameryce.
Potem wrócisz jako człowiek sukcesu.
Stuprocentowa bujda na resorach.
Sranie w banię. Kilka dni temu
Richard zaprosił mnie do gabinetu na partyjkę szachów.
Chciał pokazać, jakie zrobił postępy od college'u.
Grał białymi
i zaczął od F-3.
Oczywiście postawiłem na E-5.
A ten wariat? G-4.
Uwierzyłbyś?
Wystarczyło przesunąć królową na H-4.
Szach i mat.
Myślisz, że to zrobiłem? Nie.
Bo w głowie miałem głos ojca.
"Przestrzegaj zasad".
Nie ogrywaj szefa, zwłaszcza jeśli marzy ci się awans.
Tak wygląda moja amerykańska kariera.
Grać wedle zasad?
Pieprzenie.
Polej.
- Twoi znajomi? - Tak.
Zdrówko.
Sympatycznie.
Gdzie ten drugi bar?
Donde...
ten drugi bar?
Mamy czarnego.
Tak, szefa.
Tak jest.
Muszę do łazienki.
Amigo, muszę do ła...
Przepraszam.
Widział pan tego człowieka?
Tam mieszka.
Tutaj. Brat!
Co tam?
- W czym mogę pomóc? - Widzieliście tego człowieka?
To ten skąpy gringo.
Cicho.
Podobny do naszego zioma, ale to nie on.
Tak, do El Pancho.
El Pancho?
Ta informacja może się wam opłacić.
Dlaczego?
Mój szef go szuka.
Kto jest twoim szefem?
Juan Miguel Villegas.
Czarna Pantera?
- Nie możemy ci pomóc. - Sorry, nie znamy gościa.
Zatrzymajcie to, może wam coś zaświta.
Jasne.
A nie mówiłem?
Monarchy przechodzą przez 4 pokolenia w ciągu roku.
Pierwsze trzy wykluwają się z kokonów i dożywają 6 tygodni.
Czwarte żyje dłużej:
od 6 do 8 miesięcy,
by migrować do cieplejszego klimatu i wiosną zrodzić nowe pokolenie.
AKCJA DZIŚ. CZEKAJ NA INSTRUKCJE W HOTELU.
- Sorka, muszę wracać. - Co?
Mała...
Możecie państwo robić zdjęcia.
Co jest, do cholery?
Ile można oglądać motyle?
Co my robimy?
- Dlaczego ze mną jesteś? - Stara śpiewka.
Dlaczego ze mną jesteś, Miles?
Nie wiem, Sunny. A ty ze mną?
Trzeba mu chyba pomóc.
Może ktoś go podwiezie.
- To ten z hotelu. - Z kaburą?
- Zatrzymaj się, do diabła! - Nie wiozę cholernego agenta.
Proszę.
Sunny!
Nic panu nie jest?!
- Sunny! - Boże!
Coś panu jest?
- Słyszy mnie pan? - Nie dotykaj go!
Pomóż mi, Miles.
Już dobrze.
Jesteśmy na miejscu.
Panie Rusk?
Chciałam zapytać o Harolda.
Co z nim?
Wczoraj brzmiał kiepsko, a dziś nie ma go w pracy.
Nic mu nie jest?
Mia, krótki test:
do obowiązków recepcjonistki należy
A) wykonywanie, czy B) odbieranie telefonów?
B?
Masz tu wszystko?
Polisy, leasingi, dodatkowe klauzule ubezpieczenia.
Pięknie.
Świetny mecz, ten ostatnio.
Będę w sali konferencyjnej. Tylko już mi nie przeszkadzać!
- Wedle rozkazu, sir. - Odszczekuj mi tak dalej,
a na bezrobociu będziesz mieć kupę czasu, by myśleć o Haroldzie.
Dupek.
Rich, tu Mitch.
Bogu dzięki. Powiedz, że go znalazłeś.
Wytropiłem dyktatorów w jaskiniach, więc znajdę zwykłego kierownika.
Miles poszedł po środki przeciwbólowe. Zaraz poczujesz się lepiej.
Jesteście bardzo uprzejmi, ale sam sobie poradzę.
Przydałaby ci się opieka.
Jesteś mocno poobijany.
A tak w ogóle jestem Sunny.
Pierwszy raz spotykam kogoś o tym imieniu.
Ja nigdy nie poznałam Harolda.
Jesteśmy kwita.
Jeśli wrzucisz moje imię w google,
okaże się najpopularniejsze wśród tych, którzy nigdy nie stali się sławni.
To je zmień. Jest tylu słynnych Harrych.
Ten magik w zbiorniku wodnym?
- Houdini. - Właśnie.
Prezydent Harry S. Truman.
Mnóstwo wokalistów. No i Harry Potter.
Kocham go. Czytałam każdą książkę.
Harry Soyinka.
Pasuje. Od teraz nazywam cię Harry.
Jerry na jedynce.
Cześć, Jerry!
Podobno AFT zanosi się od płaczu.
Myśleli, że z nimi przetańczyłaś tę noc.
Ktoś musi wrócić sam do domu.
Chyba, że kręcą cię trójkąty.
Elaine, a w innej kwestii...
Przejrzałem wszystkie działy. Będzie fala zwolnień.
- Wylej kogo chcesz. - Gorzej, że na samym szczycie.
Potrzebujemy albo ciebie albo Richarda.
Rozmawialiście o tym?
Jerry...
Skoczymy dziś na drinka?
Wymienimy się pomysłami. Co myślisz?
Czemu nie.
Moja sekretarka przekaże ci namiary.
- Świetnie. - Bosko.
Elaine...
O, kurwa.
Spokojnie, Richard. Panuję nad wszystkim.
Krótka akcja.
- O pieniądzach pomówimy później. - Teraz, jasne?
Pamięć często cię zawodzi w tym temacie.
Nie ze mną te twoje numery.
Milion okupu, 200 tysięcy dla mnie i haitańskich dzieci.
Milion dolarów.
Milion za Harolda Soyinkę.
Jakbym bulił tysiąc dolców za wieśmaka.
Niech to będzie karma za posuwanie mu żony.
Dobra, masz ten milion! Tylko już jedź i rób, co trzeba.
W porządku. Jeszcze dziś będzie w Chicago.
Nie chcę się wtrącać,
ale nie powinieneś do kogoś zadzwonić?
Nie.
Żona mnie właśnie zostawiła.
A przyjaciele?
Nie mam do kogo dzwonić.
Harry, podoba mi się, jak mówisz.
Fajny akcent. Jamajka?
Nie.
Nigeria.
Nic o niej nie wiem.
Raz dostałam maila od nigeryjskiego księcia.
Obiecywał furę kasy, jeśli mu pomogę.
Nie wysłałaś mu pieniędzy?
To mógł być mój wujek.
Twój wuj próbuje tak okradać ludzi?
Tak, ten typ tak ma.
Próbował przekabacić też mojego ojca, ale nie dał się.
Teraz wuj ma mnóstwo domów, ziemi, wozów sportowych i jacht,
a mój ojciec jest biedakiem.
Wszystko jest na opak na tym świecie.
Nie opłaca się być dobrym.
Ty wyglądasz na kogoś takiego.
Masz wóz sportowy, a może jacht?
Nie potrzebuję ich.
Cieszę się, że nie dołożyłaś się do nich mojemu wujkowi.
Mylisz się. Na świecie wszystko gra.
Tylko niektórzy ludzie są nie w porządku.
Zaufaj mi, mam dobrą intuicję.
Podejmuję złe decyzje, ale instynkt mnie nie zawodzi.
Teraz wszystko się ułoży w twoim życiu.
Harry, co tu się...!
- Załóż to, dupku! - Przepraszam.
Zaczekaj!
Na głowę!
- Jak to powiedzieć? - Nie rozumiem!
Na twarz. Na głowa!
Chinga! Głowa!
Harry.
Nie znalazłem paracetamolu, ale...
Richard mnie przysyła. Idziemy.
A okup? Dlaczego go nie zapłacili?
Chrzanić okup.
Kolację dziś zjesz już w Stanach.
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE VERACRUZ
- Sunny! - Miles?
- Sunny! - Tutaj!
- Nic ci nie jest? - Nie, a tobie?!
Spoko. Która godzina?
- Nie wiem. GDZIE JESTEŚ?
Co się dzieje?
ZA GODZINĘ - Dupa.
Muszę lecieć.
Przepraszam cię. Idź do pokoju i zamknij się na klucz.
- Ty dokąd?! - Niedługo wrócę.
Proszę, następny.
- Jak się pani miewa? - Dobrze, a pan?
- Znakomicie. - Dziękuję.
Z nim wszystko w porządku?
Miał wypadek na desce.
Początkujący.
- Ja zawodowiec. - Oczywiście.
- Żadnego bagażu? - Zgadza się.
A pan Soyinka dokąd?
Dokąd on idzie?
Jedną chwilę. Harold?!
Wracaj!
Stać! Cholera!
Przepraszam!
Geniusz się obudził.
Olśnij mnie, debilu.
Po co uciekasz przed kimś, kto ratuje ci życie?
Zagwozdka?
Dobra.
Harold, tych dwoje to kto?
Turyści z motelu.
Aby na pewno?
A ci dwaj kretyni?
Prowadzą ten motel.
Prowadzą go?
Czyli ty wcale nie byłeś porwany?
Sam to nagrałeś?
Z jednej strony jestem w szoku, że z ciebie taki kozak.
Ale z drugiej...
taki przypał to na pewno robota durnego amatora.
Po co to wszystko? Dla pieniędzy?
Z zemsty za pukanie ci żony?
Nie wiedziałeś?
Dupa blada.
Spróbuj nie brać tego do siebie.
Miałem go za przyjaciela.
Pamiętasz historię sprzed...
5 lat, jak babka w Pensylwanii
trzymała w domu brunatnego niedźwiedzia?
Opiekowała się nim i karmiła, aż w końcu
misiek ją poszarpał.
Kobieta była wstrząśnięta, bo miała go za przyjaciela.
Ale to był, kurwa, niedźwiedź.
Wymieniamy paszporty
po tej wpadce na lotnisku.
Kim chciałbyś być? Możesz wybrać imię.
Podrabiasz paszporty?
To mój zestaw magika.
Byłem już 25 osobami w tym życiu,
a 200 patyków, które za ciebie dostanę,
ląduje prosto na moim koncie
na Kajmanach.
- 200 tysięcy? - Tak.
- Tylko tyle jestem wart? - Nie, mogłem licytować do bańki.
Richard będzie wniebowzięty, że może zaoszczędzić.
Pierdolone skąpiradło.
- Nie wiedzą, że mnie odbiłeś? - Jeszcze nie.
Czemu tylko 200 tysięcy? Mogłeś wziąć 2 razy tyle.
Haroldzie.
- Chcesz zgarnąć całą pulę? - Czemu nie?
Odwaliłeś już najcięższą robotę. Masz mnie, konto czeka.
A ja? Ani pracy, ani żony, do której miałbym wrócić.
Uciekam, bo nie chcę wrócić do Chicago.
Moje tamto życie było jednym wielkim kłamstwem.
Ocknąłeś się. To mi się podoba.
Tyle prowiantu,
lekarstw dla potrzebujących.
Kupuję to.
Umowa stoi, przyjacielu.
Ale zapomnij o swojej połówce.
Mógłbym cię teraz zadźgać, ściemnić im, że żyjesz
i schrzanić z okrągłym melonem.
Ale tego nie zrobię. Zmieniłem się.
Jesteś wolny.
80/20.
Bo cię lubię.
Mam słabość do takich ofiar losu.
Przypominasz mi tych Haitańczyków.
- A to co? - Wszczepię ci mikrochip.
- Muszę mieć cię na radarze. - Nie będę uciekać.
Nie mogę ryzykować.
- Mam igłofobię! - Nie patrz.
- Już po bólu, cholera. - Skurwiel!
Elaine, dziękuję ci za ten telefon.
- To ty dzwoniłeś, Jerry. - No fakt.
To może toast.
Za Neila Armstronga.
Wieczór mija nam uroczo,
ale pora zająć się interesami, nie uważasz?
Rozluźnij się, Elaine. Interes nie przeleci ci koło nosa.
Może dzisiaj skupimy się tylko na sobie.
Potańczymy do zamknięcia knajpy.
Wiesz, do czego piję.
Mój ty zboku.
Spójrzmy na asortyment.
- Co? - Pokaż oprzyrządowanie.
Pijemy do tego samego?
Ja nie... Nie mogę.
Spokojnie, Jerry. Przerzuć go do którejś nogawki.
Nikt nie patrzy.
Możesz wyciągnąć swoje dłuto i jeśli mi się spodoba,
pozwolę ci dzisiaj porzeźbić u mnie.
Jeśli przyrząd nie powala,
wracamy do rozmowy o interesach. Idziesz na to?
Posłuchaj, dlaczego Richard jest ci zbędny.
Rewelacja, Mitch.
- Pełna profeska. - Nie takie byki się ujeżdżało.
Richard dzwoni. Zejdź z widoku.
I ani słowa.
Cześć, Rich.
Akcja stoi pod znakiem zapytania.
To już nieaktualne.
I słusznie. Lepiej się dogadać.
Nic z tych rzeczy.
W sensie?
Jak to?
Okazuje się, że poza tamtą polisą na wypadek porwania,
przeoczyliśmy inne ubezpieczenie:
- firmowe, na życie. - Przeoczyliście?
Jeśli Harold miałby...
wykitować w trakcie zagranicznej podróży służbowej,
wypłacą firmie 5 mln dolarów.
Ja na coś takiego nie idę.
Nie wciskaj mi tu znowu pacyfizmu.
Już wyluzuj.
Dam ci milion powodów,
by zabić gościa.
Serio? Milion?
Za mało.
- Dwa miliony? - Pieprzona świnia!
Robię to w słusznej sprawie. Choć raz pomyśl o innych.
Przelewasz kasę, chamie, i po sprawie.
- Podwoiłeś stawkę? - Sam to zrobił!
Super!
- Znasz się na rzeczy. - Uczcimy to na mieście?
Tak jest, fiesta!
- Bujaj do nas! - Dziękuję, nie tańczę!
- No chodź! - Nie ma mowy, Harold.
Ja nie... tańczę.
Teraz ty!
Trzymaj.
Zobacz.
Patrz, jaki chojry.
No strzelaj!
Patrz, człowieku.
Ja do pana Vegi.
Biały jest ze mną.
Spóźniłeś się, gringo.
Było zajebiście.
Chyba zaczynam wychodzić na prostą.
- Tak? - Dziękuję ci.
Nie ma sprawy.
Muszę ci coś powiedzieć.
Richard jest moim bratem.
Richard Rusk?
Niestety tak.
Kurwa!
- Nie dam rady! - Po co to wyjąłeś?
Firma Richarda chce skroić odszkodowanie z firmowej polisy.
Richard mówił, że z niej zrezygnowali.
Z twojej polisy na życie.
- Myślałem, że mnie lubisz. - Lubię.
Masz słabość do takich ofiar losu, jak ja.
- Naprawdę mam. - Mitch, proszę cię.
Umówiliśmy się, że jeśli ciebie poświęcę...
mogę pomóc tysiącom takich ofiar losu.
Chcesz mnie poświęcić?!
Rozumiesz?
Boże Przenajświętszy!
- Harold, cholera. - Boże, uratuj mnie przed nim.
Pomóż, gdy Cię najbardziej potrzebuję.
- Jezu, proszę. - Nikt ci teraz nie pomoże.
Naprawdę wierzysz w Boga?
Oczywiście. A kto nie wierzy?
Ja. W ogóle.
Znaczy trochę tak...
ale nie wtedy, gdy życie wisi na włosku.
Szukam czegoś...
Czegoś, na czym mógłbym się oprzeć.
Parę razy zabierałem się do czytania Biblii.
Jak brać Stary Testament na poważnie?
Za to w Nowym...
Ty wierzysz w Biblię?
- Oczywiście. - Powaga?
W tę akcję z Piotrem i Judaszem też?
Kojarzysz?
Piotr trzy razy zapiera się Jezusa.
Trzy razy, do cholery!
Judasz z kolei faktycznie dał ciała.
Sprzedał Jezusa, no nie?
Ale potem miał wyrzuty.
Powiesił się, stary! Czuł się winny!
Miał, kurwa, honor, nie to co obsrany Piotr.
Jak można oprzeć się na wierze, w której potępia się takiego Judasza,
a wynosi cześka jak Piotr na świętego?
Jeden z nich miał kryzys wiary.
A drugi oddał duszę za pieniądze.
Zadaj sobie pytanie: którym ty jesteś?
Nie żyjesz, dupku! Idziemy!
Załóż to!
- Ręce! - Zwiąż go!
- Tempo! - Do bagażnika z nim!
Szybko!
Udało się!
- Luz, ale ja ogarniam kasę. - Spoko.
- Ile możemy za niego dostać? - Jakieś 40 tysi.
- Pesos? - Dolarów, ciulu!
Proszę.
- Beliee mówiła, że wejście to banał. - Tak, ale wyjście już nie.
Jest jedno i mnóstwo punktów kontroli.
Człowieku, jak mam stąd wyjść, do chuja?
Mam plan. Chodź.
Nelly, ty suko.
Zatrzymaj się.
- Niezła hawira. - Wypas.
Boss.
Ciężko cię znaleźć.
No więc, synu, lubisz Beatlesów?
Jasne, lubiłem.
Ale z nich wyrosłem.
Bracie, nie!
Spokojnie, nikt za nimi nie zatęskni.
Ani za tymi, których sprzątnąłeś chwilę temu.
Myślałeś, że się nie dowiem?
Posłuchaj.
Pójdziesz z tymi panami.
Otworzysz sejf
i przyniesiesz recepturę.
Nie panikuj. Otwierasz sejf i wracasz do domu.
Jeśli się daje, staramy się nie zabijać Amerykańców.
Za dużo z wami zachodu.
No dalej.
"Let's take the sad song and make it better".
Posprzątajcie ten syf.
Cześć, Harold.
Przepuszczamy.
Załóż.
Wychodzisz i idziesz prosto do wozu. Bez odwracania się.
Za mną.
Ruchy.
Sunny mówiła, że jesteś z pieprzonego DEA.
Wracamy!
Mauricio!
Zabrał czarnego!
Za nim!
Brama!
Gdzie ty jesteś?
Angel, co jest, do cholery?!
O co tu biega, do chuja pana?!
Harold, musisz się uspokoić. Rozumiesz?
Nie nazywam się Angel, tylko Victor Cruz. Jestem z DEA.
Zinfitrowałem Villegasa, a gdy do gry wszedł twój Sanchez,
rozgryzłem Promethium. Pracujesz dla naprawdę złych ludzi.
- Ty mówisz po angielsku? - Żebyś wiedział!
Dawaj, dawaj!
Odwaliło wszystkim?!
Podjeżdża z tamtej strony!
Chyba się z tego nie wyliże.
Już po tobie.
Harold!
Żyjesz, stary?!
Trzymasz się?
Uratowałeś mi życie.
Musisz mi pomóc.
Nie mogę wrócić do domu.
Nic tam na mnie nie czeka.
Proszę cię.
Ludzie ciągle znikają.
Dziś przecież zginąłeś.
Rozumiemy się?
Tak jest.
Tutaj znajdziesz wszystko, czego wam potrzeba,
żeby posadzić Richarda Ruska.
Wspaniałego życia, Haroldzie.
Mała.
Co się dzieje, do cholery?
Sytuacja była podbramkowa. Miałaś do czynienia z groźnymi ludźmi.
Byłam przerażona.
Słusznie postępujesz.
Dalej!
Richard Rusk? Mamy nakaz aresztowania.
Zabierz mu to.
Po półrocznym procesie,
na którym wspólniczka Elaine Markinson zeznawała przeciwko niemu,
prezesa Promethium Pharmaceuticals
Richarda Ruska skazano na karę 15 lat w ferderalnym zakładzie Genesee.
Wydanie wyroku zajęło przysięgłym niecałe 4 godziny,
co jest przynajmniej drobnym zadośćuczynieniem
za tragedię, która spotkała Harolda Soyinkę.
Mój najdroższy przyjaciel Harold byłby dziś żywy.
Nigeria, Chicago, Meksyk.
Facet i tak długo pociągnął.
Richard Rusk!
Sam Riley!
Michael Clone!
Doug Axelrad!
DROGI RICHARDZIE
JEDZ SOBIE PIEPRZONE MARCHEWKI
100 LAT, SUNNY
Dzięki, Harry.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Wystąpili